17
Yorum
4
Beğeni
0,0
Puan
1837
Okunma

Zamansızlığa karışan sensizliğin
sesi vuruyor yüreğimin tellerine
yalnızlığımın şarkısını çalıyor kalbim
nedenini bilmediğim hisler uçuşuyor
sanki yamacımda anıların dinmeyen üzüntüsü
Gece yine bürünmüş hüzünlü yanına
Bitmeyen bir özlem gözlerimin deryasında
Tüketiyor ömrümün adımsız yarınlarını
Tüm göçmen kuşların kanatlarına vedalar iliştirildi
Göçtükçe diyardan diyara
Yalnızların bahtsızlığına düşüyor
Büyüdü yalnızlıklar
Büyüdü sessizlikler
Ve umut can verdi son nefesinde.
Sensizliğinin yangınlarında külü savruldu çığlıklarımın
Mutluluk koptu dalında
Nefessiz bir yaşam durdu boğazımda
Ellerim küçüldü
Sığmıyor içine çocuk düşlerim
Duymuyor musun dudaklarımda son şarkımın notaları
Titriyor nağmeler inledikçe acılarım
Karanlıklara karışan yorgun bedenim
Yavaş yavaş ölüyor artık…
Dön gel dön haykırıyorum
Bitir bu kahrolası ayrılıkları…
bekliyorum !