ve şimdi zamanım,yine akıyorum
gecenin bir başka gecesinde,haziranın en sıcagında,tüm pencerelerden yıldızlara uzanıyorum
köpeklerin uğultuları,yan balkondaki sarhoş cümlelerim
bir başka genç kızın loş penceresinde gölgeleniyorum.

Yorgunluğum,yalnızlığım..
Şimdi, o bıkkın kızın pürüzssüz vücüdundan süzülen küçücük bir ter damlasıyım,
Belki de onun da yalnızlığıyım,
ya da uykusuz kalmış,feri olmayan umuduyum o hiç bilmeyecek olsa da.
Belki de onun ve benim yaşadığım gibi,
en sıradan,en sessiz günüyüm dünyanın.

Yan odadaki babamın yorgun horultusuyum,
ya da annemin masumiyeti,hüzünlü ifadesiyim uykusunun.
kayıttan çalan bir şarkının gitarıyım,duygusuyum,
Kıs kıs ağlıyorum, hıçkıra hıçkıra gülüyorum..

Duvardaki kartpostalların arka yüzüyüm,
ön yüzüne giden o incecik açıda,
Varolma özlemiyim o şehirlerin uçsuz bucaksız sokaklarında.
Kanatsız kuşların hayalleriyim,
Bir gece kelebeğinin yaşama arzusuyum..



DEMİR FERHAT BİLAL

25.06.09