8
Yorum
2
Beğeni
5,0
Puan
1642
Okunma

Dudakları nasırlaşan palyaço gibi yalnızlığım
Gözpınarları yosunlaşan soytarıların aynası
Ve hatta yanaklarına düşen o pembe toz bulutları gibi küskünlüğüm.
O ayna, içimin yansımaları
İnce bir ipin üstüne düşen ipsiz sapsız adamların kalabalığı gibi
Sahte…
Geceyle becerilmiş içimin piç kaygısı
Ah, sevgili adaletsizliğim
Geldiğinde hep uyuyup kalıyorum darağacının kırılmış taburesinde.
Adam asmaca oynayan kızların ebedi soytarısı
Kaç kez geldin ki sen
İçim, ardından kalan yokluğu hiçliğe peşkeş çekip kuduruyordu.
...
5.0
100% (5)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.