Ben o güzel gözleri, keşke hiç görmeseydim
Beni benden eyledi, yaktı çünki gözlerin.
Bulgur kazanı gibi, sanki içi kaynıyor
Aklım başımdan aldı, öyle şen ki gözlerin.

Ben asılı durayım, hilâl kaşın yayında
Bir gün birlikte olsak, senenin bir ayında?
Berâber dolaşalım, gel gönül sarayında
Sesin Mecnûn eyledi, sanki yankı gözlerin.

Benim için birazcık, eğil gülüm sen eğil
Ben seni görür görmez, o an başladı meyil
Birden canım kaynadı, inan elimde değil
İçine mahkûm ettin, koza sanki gözlerin.

Böyle gider zannetme, o aşk gömülü sırsa
Bak içimden kim çıkar, tabip kalbimi yarsa?
Bir tek fincan “kahve”nin, kırk yıl hatırı varsa
Dünyalara değişmem, cihan dengi gözlerin.

Bizler onu bilmeyiz, yazgımız ezelse de
Bazı sorular sormak, erken, çok özelse de
Boyun/posun, endâmın, her yerin güzelse de
Senin en güzel yerin, o simsiyah gözlerin...

21/10/’10
Hanifi KARA