Kıpkızıl yağmurlardan uyanırken kederim
Vebalı güneşlerin riyasıyla hederim
Yol aldıkça yıllarım sana döndü seferim
İftirakın ölümdür, kan tutar intizarım
Bir şifa düş gönlüme coşmasın ahu zarım…


Sana makbul gözyaşı, sana bitap ol canım
Sendedir ol merhemim, ondandır bu telaşım
Fikrimin hülasası eşiğine kurbanım
Değmesin yoksunluğum ol hicranım az değil
Hastayım ey efendim şifa cihan da değil...


Beyhude bin ümitle dünyayı taşıyorum
Kefil değil ümitler avare yaşıyorum
Şaşkınım, tedirginim sana uyanıyorum
Hicabımı saklayıp gömdüm umutlarımı
Kıblende gözyaşıyla döktüm duygularımı…



Maveranın düşüyle cemalin heybetiyle
Ebedi sür alnıma ezel tövbem ahdiyle
Sana ram durur gölgem sükûtumun v/aktiyle
Meftunum dergâhına müptelayım aşkınla
Gark eyle ey sevgili lütfünü vuslatınla…



Hiç olmadan varlığım o Esvet çukurunda
Ağlak serçeler gibi ol semanın koynunda
Âşık yunus fikriyle gönül senin yolunda
Mecalsiz ve susuzum ol Kevser’e sal beni
Mecruh ve kederliyim şol gurbetten al beni...



Yetim bir çocuk gibi bakarken yollarıma
Veznin kasidesidir akar göz uçlarıma
Visalini dilerim ,değmesin gam ahıma
Sana meftun bir çift göz sana ram hıçkırığım
Sana sarhoş ve baygın sanadır yalnızlığım…



Seher uyanışında sâlâmı dinlesinler
Kefenin düğümüne al yazmamı sersinler
Bir hilkat yolcusunun kaderiydi desinler
Lâl ki tebessümlerim ol cihanın narına
Amadedir leblerim zikrin ile aşkına…