sana öyle bir şiir yazacağım ki;
onu şiir değil ben sanacaksın.

uyuyup kalma/ yarın sabah erken kalk
komşu evin çatısında aç güvercinler olacak
pencerelerini aç/ doyur onları
birinin ağzı benim/ çaresizim
avuçlarını öpmenin başka yolu yok/ hak ver
hem söz verdi o güvercin;
dudaklarıma iyi bakacak.

doydular mı?../ ney dinlet ötede duran kumruya
onun sırtındaki kara çizgiler benim
yok başka yolu seni ney çalarken görmenin
ıtrî efendi’den olsun/ ağır gelse de söz verdi;
alnımı kırıştırmayacak.

oyalanma sokağa çık/ ince giyin/ hava sıcak
ıhlamurlar altından geç/ çek/ o koku ben’im
hoş gör/ yok... ruhun düpedüz dik yokuş;
bedenim yorgun
için/ dışın/ saçın/ başın ıhlamur...lar söz verdi
bu şiir kaderden daha güzel kokacak.

şimdi denize doğru yürü diyeceğim/ memleketine
ayıp olacak/ sen... ey bozkırların efendisi!
maviye değil/ yeşile değil/ jaleye buladım
sabah sabah terleyen o tenin şimdi taze yaprak
dur!.. heba etme silkeleyip de/ inan;
söz verdi bedeninde deniz/ dalgalanmayacak.

şu karşıdan gelen genç kızlara iyi bak
birinin tokasındaki kelebek çocukluğum
diğerinin annesi sağ/ bunların babaları yok
çok mutlu göründüklerine kanma/ hayat kısa
ölüm daha mı uzak sandın/ adımlarındaki cesaret
sırf benim gözlerimde parıldayan aşk.

sana şiir değil bir ben yazdım/ şiir sandın
desene şiir değil yine ben yanacağım.


JD