adı Tanrı. ne yapsın ki?
ister alır, ister verir
gücü bu.

gör ve fark et
kokla ve koş
dokun ve tat
konuş ve işit
yaşa ve hisset
demiş ki bunlar lazım
beşi bir yerde çil çil
duyu bu.

yalnız kabul et ki fazla...
varlık içinde dar
kıymetli olana kör
tepeden tırnağa zor
"dur!"
desen, sağırdır hatta
aynı anda kullanamaz
bir kısmını harcar çil çil
mesela…
hissedince korkak
konuşunca katil
işitince ölüdür
adı insan. ne yapsın ki?
soyu bu.

durum böyle olunca…
nazenindir hem salınır hem sallanır
sanki saldır azgın dalgaların üstünde
her an alabora, dört bir yanı ihtimal
yani yalnızca andır ötesizliktir hani
dokursan amenna da
dokunursan bozulur
bozulmasın mı?
büyü bu.

hadi insan bir kargaşa
ötekine ne demeli?
ömrü kısa, aklı kıt
mizacı gam
tam dersin ki hah tamam!
kırılıverir, sanki cam…
hamdır dese inanmaz inatlaşırsın şairle
ki bilmezsin ki yaşarsın
bir barışır on küsersin
anlar yine vazgeçmezsin
ama işte o da öyle…
adı aşk. ne yapsın ki?
ister kalır, ister gider
huyu bu.

demem o ki boşunadır damıttın
onca zaman akıttığın
dön şimdi bak epey derin
gözyaşındır ve senindir
atla desem önce güler
bi durursun düşünürsün
boş verirsin ve sonra güm!
ama çıkamazsın içinden
adı kara. ne yapsın ki?
ister taşar, ister boğar
kuyu bu.




JD