çukurovaya kar mı yağmış?
portakal kokan gri bir kent midir bura?
göçüp gitmişim kizzuvatna’dan, nemruttan, seyhan’dan, üsküdar’a
çok yolum kesilmiş
yaramla sevişmişim
gözbebeklerimdeyken yangın
"yanarak çıkmışım onların yalanlarından"

“hep sana gelmek içinmiş…”

kaç göçmen kuş sarardı yaralarımı vurulsam
kaç dut ağacı beslerdi beni
kaç dardağan saklardı
kaç kardeş toprak

kesif ve hiç büyümemiş bir çocuktum oysa
yangınlara düşerdim hangi sulama kanalına soyunsam
ah bir bilsen
yüzüne pamuk bulaşmış turnalar olurum ipek göğsüne sokulsam
ah bir bilsen
şimdi gözlerine hayran hayran bakan kim…
ömür birikintisi bir çatlak aynayaymış küskünlüğüm
kayıp yanım şimdi tutkunun rengidir bir sarışın tanrıçada

saçlarından çizmeye başlamışım denizi
oraya gitmek gerekmiyor
akdeniz olalım kaburganda…

ellerin; bir teneffüs zili
endamın; iki yürek aram
gülüşün; şiirimin dili
dudakların; bir öpüş kadar uzak
bakışın; gözlerim
saçların; abraj bir güvercinin saklandığı aşiyan
suyu emen, yüzünü güneşe dönen sarmaşığım
susadığım
sustuğum
hem pi hem de phi oranım

iki yürek yangını sarışın asena
sevmişim seni bin yıl önceden
ve çalan her teneffüs zili gibi,
bir gün öteden âşık olurum diye
fibonacci ardışıkları gibi koşuyorum sana…



Kenan Can Yoldaşlar

20.02.2008
Ankara-Tunalı..