Tek gecede döküldü bütün yapraklar
Ben daha yeniydim
Rüzgârlıda kör bir f. müşteri bekliyordu
(oysa bütün f.ler kartvizitlere basılıydı-
haberi yoktu)
Sakarya Meydanı’nda eylemciler gittikçe artıyordu
Onlar arasında olduğumu kuruyordum kafamda
Ama bi’ noktadan sonra bu da yetmiyordu
Ben daha yeniydim
-içimde eskiyen bir şeyler vardı-
Kaldırım kenarında sana benzettiğim bir kadın geziniyordu
(bir dilenciydi belki-
sana benzettiğim için içimden ona da f. demek geliyordu)
Öfke gittikçe yoğunlaşıyordu
Afişler ve bildiriler yağıyordu dört bir yandan
Sarhoşun biri bir taksi çeviriyordu
Ona öndeki arabayı takip ettirtiyordu zihnim
Ben henüz yeniydim
Uzaktan ışıklar içinde Anıtkabir görünüyordu
Yoldan geçenler takım elbiseli bir deliye gülümsüyor
-on beşlik gençler sigara parası istiyordu
(ben ezelden beş parasızdım-
maalesef deyip geçiştiriyordum)
Kırmızı-gri-füme kabanlı kadınlar görüyordum arada bir
-güzel ama somurtkandılar-
Ben daha yeniydim
(bir şeyler yolunda gitmiyordu-
ne olduğunu bulmaya çalışmak -evet- boşunaydı)
Atatürk Heykeli’nin dibinde iki sevgili kucak kucağa oturuyordu
Köşede bir simitçi ve yara bandı satıcısı vardı
Karanlık gittikçe koyulaşıyordu
(korkuyordum besbelli
gövdemdeki boşluk genişliyordu)
Pavyon neonları titreşiyordu kırmızılı-mavili
Kadınlı-erkekli bir grup Kristal Bar’a giriyordu
Ben daha yeniydim
-aralarında olmak muhtemelen canımı acıtırdı-
Bir kedi miyavlayarak geçiyordu öteden
Araç farları göz kamaştırıyor
-pencerelerden atılan f. kartvizitleri yaprakların üstünü örtüyordu
Siyahlar içinde bir adam çıkıyordu Hotel Capital’den
-galiba sinirliydi ve küfrediyordu-
Ben daha yeniydim
Bazı şeyleri anlamakta güçlük çektiğim zamanlardı
-içimi tarifsiz bir sıkıntı kemiriyordu
Havaya uçtuğumu düşlüyordum bazen
(çok sayıda ölü ve yaralı vardı-
muhabirler eylemi bırakıp patlamaya odaklanıyordu)
Ben daha yeniydim
Rüya adımlarla geçiyordum Adliye Sarayı’nı
Somurtkan-kırmızı-gri-füme kadınlar artıyordu
Güven Park’ta oturup soluklanıyordum
Bir aylak geçiyordu önümden
Tutturduğu türkü kulağa hoş geliyordu
Parkı kaplayan yaprakları sayıyordum
(içimde eskiyen bir şeyler vardı-
ne olduğunu bulmaya çalışmak -evet- boşunaydı)
Seni düşlemeye çalışıyordum gözlerimi kapayıp
Saçların uzun ve siyahtı
-ama gözlerin yoktu
Ben henüz yeniydim
Hikâyem gerçekten üst-gerçeğe kayıyordu
(bir ayağım yerde bir ayağım gökte gibiydi-
kâh var kâh yoktum sanki)
Siyah takım elbiseli ciddi adamlarla çarpışıyordum arada bir
Onlara sorsan kötü ve çirkindim
-aralarında olmam büyük hataydı
Vazgeçiyordum herkesten ve her şeyden
(ben ezelden meyilliydim zaten vazgeçmeye-
haklılar deyip susuyordum
bir tek sen kalıyordun geriye
ama yarımdın-gözlerin yoktu
-tamamlayamıyordum
içimden sana da f. demek geliyordu
-ürküyordum)
Ben henüz yeniydim
Tunalıda rastlıyordum kendime
Canımı sıkıyordu devasa oteller
Tuhaf adamlar görüyordum
-güneş gözlüklü beş kollu-beş bacaklı-yılışık
Muhbir olmalılar diyordum
Önümde avizeli-aynalı geniş bir salon açılıyordu
Seni düşlüyordum
Uzun ve siyahtı saçların
Ama gözlerin yoktu
-bulamıyordum
Ben henüz yeniydim
Bir şeyler devriliyordu içimde
-tutamıyordum
Papyonları puantiyeli uşaklar gelip geçiyordu hiç aralıksız
Robdöşambrlı-saçları ıslak-purolu gövdeler içinde iğreti duruyordum
Genç ve çıplak bacaklar vardı etrafta
Galiba çirkin şeylere bulaşıyordum
(sana ait bir şeyler kırılıyordu içimde-
ne olduğunu bulmaya çalışmak -evet- boşunaydı)
Bir kadın-adam çıkıyordu sahneye
Sesi çatallı-boyu kısaydı
Ritmik bir alkış tutturuyordu genç ve çıplak bacaklar
Robdöşambrlı beyler viskilerini yudumluyordu
(korkuyordum besbelli
gövdemdeki boşluk gözlerinle doluyordu
ama gözlerin yoktu)
Mogan’da hayalet mahkûmlar kürek çekiyor
-Tuna Caddesi’nde solgun yüzlü eylemciler ölüm orucuna yatıyordu
Hikâyemden arda kalanları topluyordum ben
Ya yoktum ya da varla yok arasında yoka yakın
(bir sen eksiktin-
adını ağzıma alsam muhtemelen sonum olurdun)
Rüzgârlıda gördüğüm kör f. düşüyordu kimi zaman aklıma
Belki kendimi vuruyor (oysa silahım yoktu) belki vuruluyordum
Seni düşlüyordum sonra
Saçların uzun ve siyahtı
Ama gözlerin yoktu
-yüzüne gözlerini eklesem -biliyorum- sonum olurdun-

Şubat 2010 / Ankara