38
Yorum
7
Beğeni
0,0
Puan
6269
Okunma

Büyümedin diyordun ya büyüdüm ben anne
Hayatın yollarının geçit vermez kıvrımlarındayım
Yalın ayak cam kırıklarının üzerinden geçiyorum şimdi
Kimliksiz mevsimlerin esaretini yaşıyorum
Ben ne zaman güz oldum anne?
Sankı tüm dünya duvarların ardındaymış gibi yalnızım
Büyümedin diyordun ya büyüdüm anne
Ömrümün yüreğime kefaletini bile ödettim
Ben bu savaş meydanının ne kazanabileni ne kaybedebileniydim
Hep zor cümleleri söylemek bana düştü
Hiç hayra yoramadım düşlerimi
Yangından yangına koştum
Büyümedin diyordun ya büyüdüm ben anne
Artık hiçbir şey acıtmıyor canımı
En çok ölüm yakıştı bana
İçimdeki çocuğu öldüren zalim cellatların zamanı şimdi
Büyümedin diyordun ya büyüdüm ben anne
Söndürüyorum artık gecelerime yaktığın ışıkları
Korkmuyorum karanlıktan...
Hayat istediği kadar en hüzünlü mevsimini ;
En kitapsız aşkları yaşatsın bana
Ben yine de karanlık sokaklara günaydınsız sabahlara ,
Tutunur umutlara kalkarım
Büyüdüm ben ANNE!..
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.