Her yazılan şiiri, sakın şiir sanmayın
Şâirim diyen kişi, sanat nedir bilmeli.
Onun nesirden farkı, akıcılık, duygu, ses
Şiir adı üstünde, şiir gibi olmalı.

Başarı sağlayamaz, ilmi, gönlü dar ise
Hiç mümkün mü yol alsın, mesleğe ağyâr ise?
İnsanın gündeminde, ne problemler var ise
Okuyucu şiirde, kendisini bulmalı.

Yırtmalı karanlığı, yeni doğan bedirle
Kendin bilen bir insan, bir olmalıdır Bir’le
İşte ben buyum diye, okuduğu şiirle
Kendisinden geçerek, hülyâlara dalmalı.

İlgilenmeli her an, olan bütün dertlerle
Haşir/neşir olmalı, hem toplumla, fertlerle
Şefkat, merhamet… gibi, en güzel hasletlerle
Sanatkârsa sanatçı, duygu ile dolmalı.

Ayrılmaz doğru yoldan, tek başına kalsa da
Rabb’inden ümit kesmez, günah ile dolsa da
Annesinden doğarken, ağlayarak gelse de
Bu dünyadan göçerken, murat alıp gülmeli…

01/06/’10
Hanifi KARA