kapat gözlerini her bakışında bir intiha saklıdır hangi coğrafyaya kaçsam hangi tarihe sığınsam gözlerin karşımda titrer durur kapat gözlerini her bakışında bir intihar saklıdır
ölümle tanışan kanadı kırık serçe gibiyim içimde ağlayan biri var bakma öyle ölüm kokulu kapat gözlerini de gideyim zaten ölüme yenilmiş kanadı kırık bir serçeyim
kapat gözlerini bir çağ kapansın ömrümden bir ihtilal sona ersin bitir sürgünümü tahammül kalmadı bende vur kirpiklerindeki çarmıha artık bu bakışlar katlime bir fermandır
kapat gözlerini her bakışında bir intihar saklıdır
AYŞE IŞIK UYANIK
Paylaş:
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
kapat gözlerini bir çağ kapansın ömrümden bir ihtilal sona ersin bitir sürgünümü tahammül kalmadı bende vur kirpiklerindeki çarmıha artık bu bakışlar katlime bir fermandır
kapat gözlerini her bakışında bir intihar saklıdır
"O kadar intihar ettim ki yaşamaya mecalsizim… Sivil kalp ağrılarımdan mızraklıyor göçmen mevsimler beni. Sığmıyor sükûnet pencere önü bekleyişlerin zamansızlığına. Boş bırakıyorum haykırışların karalanmamış karelerini. Teni paslı kuyulara terk etsem utancımı dirilir mi kimliksiz uyur-gezer ölüler?
Faili malum düşlerin ayaklanmalarını özleyerek kanatıyorum faili kim sarsıntılarımı her gece. Bu yüzden batıyor içime paslı makaslar ve sonu belli masallarda bu yüzden onaramıyorum kasvetli çocukluğumu. Erken bir ağıt gibi göğsümde sabahlıyor saçların, sızıma tekmil dağılmışlığıyla. Yakılmış bir şarkıya benziyor bu şehrin damar damar üzgünlüğü. Her nakaratta kendimi kollamaktan yoruldum.
Alazına kahır düşmüş öykülerde nabzı dururken kurgusuz aşkın, serencamı muğlak kahramanlara henüz yazılmamış kırıklıkları yaftalıyorum. Terimle yıkanıyor mürekkebi kurumayan yazı. Olmamışa kasem veriyor boşlukta sersemleyen çığırtkan turna. Gözyaşı selinde arınmak mı yağmurda savrulasıya kıvranmanın diyeti? Yağmalanmış telaşların kapısında alabildiğine öksürüyor inzivaya çekilen karaltım. Bir adım sonrası kül olmak bu hicranın. Belki de kabule şayan bir eksilmedir aşk. Sahi sen kendine ağladıklarını başkalarında avuttun mu?
Meleği yanmış sağ omzum sayrık bir ölüme gönüllü şimdi. Gücüm yetmiyor hüznün göğsümü deşen karaltısının izine bile. Gözlerime sökün eden yabancılıktan yakala gidişlerimi. Bas zülfünün telini içime, daha senli kanasın diye. Severek kutsa beni. Sen imanın aşk yanıydın ve şimdi Tanrı’ya imanımdır gözlerin...." kapat gözlerini ne olur pimi çekilmiş bomba gibiyim intihara meyilli....
biraz fazla zorlamışsın... anlatmak istediğin naif duyguyu çok sert cümlelerle anlatmışsın...ihtilaller... çağ kapamak..katlime ferman... daha zarif olabilrdi bence... almanca da seni seviyorum demekle fransızca da seni seviyorum demek arasındaki bağ gibi :)
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.
Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
Ne paylaşacaksınız?
Şiir, yazı, kitap ya da ileti için hızlıca ilgili alana geçin.
Şiirin sahibi
Cevap Yaz