Dinin usulünü okuyup bildik,
Aslı esasını bilemedik biz.
Babacan tavırla! Kılı kırk dildik,
Ana yasasını bilemedik biz.

Kabuğunu kırıp içe bakmadan,
Şeklen inceledik çırağ yakmadan,
Mukaddes vadide tur’a çıkmadan,
Kelam Musa’sını bilemedik biz.

Nice sihirbazla yarışa girdik,
Firavun önünde hünerler serdik,
Musa’nın hakkında rivayet derdik,
Kutsal asasını bilemedik biz.

Ervahı âlemi ezele koyduk,
“Beli” denen sözü duyandan duyduk,
Amir nefsimizin emrine uyduk,
Ruh-ül İsa’sını bilemedik biz.

Bir emir verildi, olanlar oldu,
İşlerin rotası en doğru yoldu.
Madeni kasalar doldukça doldu,
Gönül kasasını bilemedik biz.

Birkaç ezber ile cümlemiz imam,
Günah kirimizi arıttı hamam.
Mekânı süsledik, donanım tamam,
Ukba tasasını bilemedik biz.

Kendi aramızda bir divan kurduk,
Birer yargıç gibi başında durduk,
Cennete gönderdik, ateşe vurduk,
Takdir masasını bilemedik biz.

Nuru Muhammedi ziya saçarken,
Yaralı ümmete kucak açarken,
Aksine biz ondan hızla kaçarken,
Tebliğ hassasını bilemedik biz.

14.02.2010…Mustafa YARALI