Arzusuyla arzusunu,
Er verenden korkar oldum,
Dostluk için şunu bunu,
Şer verenden korkar oldum.

Gönlümüze tohum ekip,
Filiz yokken, boşa sekip,
Bir beş on gün zahmet çekip,
Ter verenden korkar oldum.

Kılıç olup sözümüze,
Kezzap düküp özümüze,
Mil çekerek gözümüze,
Fer verenden korkar oldum.

Mum yakmadan leyaline,
Hayal katıp hayaline,
Cemal diye celaline,
Yer verenden korkar oldum.

Beni onca derde salıp,
Sonra dönüp, seyre dalıiıp,
Başımı ta baştan alıp,
ser verenden korkar oldum.

Anlamadan halımızdan,
Canlar biten çalımızdan,
Gonca iken dalımızdan,
Gül derenden korkar oldum.

Üç, beş, elli, yüzler kere,
Gördüğüm hep yara bere,
Varlığını orta yere,
Tez serenden korkar oldum.

Dizginle de hey heyini
Aşkla üfle, çal neyini,
Yaralı ver her şeyini,
Ver verenden korkar oldum.

28.01.2018...Mustafa Yaralı