Sen güldükçe uzaklardan;
Heyecanla tutuşuyor yüreğim.
Alıp götürüyor beni başka iklimlere,
Başka memleketlere...
Ayrı ayrı gurbetleri yaşıyorum;
Ayrı türküler söylüyorum gel diye.
Ama aynı ayrılıktır çektiğim,
Yine aynı sensizlik.
Yine yakamdan tutuyor hasret;
Netice çaresizlik!

Sen güldükçe uzaklardan,
Bir burukluk çöker içime.
Damlamaya hazır bulut olur gözlerim.
Hazanlarda eritirim benliğimi,
Fırtınaya yenilmiş bir yaprak gibi;
Hüznün girdabında bulurum kendimi...
Biliyorum uzaktasın;
Sende dört mevsim bahar yaşanır,
Bende ise belirsizlik.
Bilmem ki hangi yol ulaşır sana;
Nereye baksam
Netice çaresizlik!

Sen güldükçe uzaklardan
Ben haykırıyorum duyarsın diye.
Bu kaçıncı şelale gidişinle çağlayan,
Ne büyük sevda bu yüreklere sığmayan?

Ey küçücük yüreğimde gizlediğim yar;
Ne vakit gözlerin görür yandığımı,
Ne zaman kulağın sesimi duyar?
Yoksa sen semada bir yıldız mısın;
Neden sana doğru uzanır dağlar?