Hey!

Uzak dağdan
Yakın denizden
Mecazı bozuk çölden geçen

Ebabil kanatlarına takılan göç sin/miş

Bulutları yoklayan gece kirpikleri
Karanlığa sıkışan ölü yüz
Toprağın avuçlarında
-Avut-

Duygu yok

Uçanlarla gitmiş
Ay im/sakin/e düşüyor
Yıldızlara küs

Ağlasan ne fayda

Unutulmuşlar dilinde çatallanan hüzün
Terk edilen bahçeye gömülmüş
Erilliği gölgelere sıyrılan
Zaman bile hiç edememiş
Bildiğin kemik
İliklerimden geçiyorsun

İtirazım

Çocuk yanımda biriktirilen
Cebindeki düşlerim
Ateşi söndürülmüş gençliğin
Koyu çimen lekesi

Dokunduğum her şey sendin
Dönmeni isteyen kim

Akıntıya kapılmış su gibi yıkıp geçtin
Yatağından taştı o nehir gibi sevgim

Hangi dağdan düştüysen
Hangi denize döküldüysen
Hangi çölde kuruduysan

Bil ki artık sadece acıttığın şiirimsin

Tutuk sızılı ve yarım gülüşlerimden
Hafızamda perdahlanman güç
Sayıklamalarımda alnımı yoklayan
Soğuk terin yastığımda
Kalmadı artık

Kalmadı
Kurudu izin