26
Yorum
0
Beğeni
5,0
Puan
1145
Okunma
kim eğdi senin boynunu böyle ?
toprağın mı ihânette idi ?
düşlerine el veren, olmadı mı senin de, benim gibi ?
öyle az, öylesine cılız
avuntuların / kendi dilinden çıkanlar mı yalnız ?
nabızlarında atan yaşam, tek düze
gecenin karanlığına asılı kalan ruhun ;
fırtınayı kovalarken durmadan
dizginleyemez ki, içinde patlayan öfkeni...
yaşamın haşmeti, hep hüzünken bize
puslu gece, süzülür durmadan içimize...
bu gidişle karanlığın sonu yok gibi !
ahh ! aman vermez bu sızıyı, kim dindirecek söyle ?
Hâdiye Kaptan
c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
5.0
100% (12)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.