Bu son gözyaşım Senin adınla başlayan sevgili…
Şimdilerde buna sevgili demenin ne anlamı var kimbilir..



Yüreğimde büyük bir yara
Sancılanır durur..
Göremediğin bir sevda
Büyür içimde.
Okyanuslar bile dar geldi
Senin mekanına..
Ne bülbül anladı halden,ne gül..
Öyle mahremimdi
Sana olan sevda
Ne dile döktüm bülbül misali
Ne gül misali dikenlerime katlandın
Dertler deryasına bırakıp gittin
Ne duydun feryatlarımı
Ne gün geldi sarmaya geldin
Sadece uzaktan izledin
Çırpınışlarımı
Sessiz figanlarımı
Ne çare…
Ben seni yürekli bir sevgiyle sevdim
Bir kez olsun dokunamadın
Yüreğimin inci tanesine
Sözlerin asılı kaldı dudaklarımda
Gözlerin rüyalarımın perdesi
Yüreğin Sevgili
Yüreğin çoktan gitmiş
Mesken tutmuştum halbuki
Nerden bilirdim sevgili
Ben seni yalansız bir sevgiyle sevdim
Şimdi gönlünü başkaları sarmış..
Bir zamanlar ömrümün aynası olan gözlerin
Şimdilerde başkalarının gözlerinde
En sahte anlamlara tutulmuş
Diyorum ne de çabuk unutulmuş
Meğer ki unutulurmuş
Ben neden kanarım her an Sevgili
Benim neden gecelerim zifiri
Benim neden yüreğim nasırlı
Kolay mıydı bu kadar
Ne de çabuk parlattın yüreğinin pasını
Emanetim sendedir Sevgili
Şimdi sar harabe yüreğini…


EsRa...