sensizken / yumuyorum gözlerimi

seni hatırlamanın sihrinde olan her şey bahar...

bir deniz geliyor gözümün önüne

gemiler geçiyor, her biri umut yüklü

sen’i söylüyor, şarkılar hep neş’eli


birarada farklılaşıyor her şey

kırık dökük kelimeler dökülüyor dilimden

sana susamışlığım / kayıplarda buluyor kendini

tezat manzarada her şey !

kapa gözlerini kalbim, kapa gözlerini

ne olur görme gerçeği /yok say


bulutlanıyor gün ışığım

hülyâlı bir keman sesinde ıslanıyor gözlerim

sığınacak bir köşe bulma umudu boşa / mı !

sevdâ cehenneminin

ağulu lezzeti, bozkır bir yalnızlığa sürüyor beni

sessiz sedâsız, çekiliyor güneş üzerimden

çoğunluk, koyu gölgeli kuytularda

gün ışığı sönmeye başlıyor aşkta !

kapa gözlerini kalbim, kapa gözlerini

gör o sihri / bul yeniden


bilinmeyen bir deniz ıssızlığında

çalkalanıp duruyoruz, birbirimizin akıntısında

hep, alev almaya hazır bir öfke var içimizde

kime, neden böyle severken ?


kazan kaldıran, bir yeniçeri edâsında

dik başlı duyguların kuşatmasındayız

sevdânın dingin bahçesinde

deli gözlerimizden, bir fırtına esiyor

ateşe kurban mı veriyoruz sevdâyı, anlamsızca böyle ?

nasıl toplayacağız kırılanları ?

kaç bin parçaya bölünen zerremizde

sayılamayan kaç iğne deliği !

kirlenen beyazında kaldı kelimelerimiz


içimde koşturan ayaklarımın yankısı

vuruyor mecâlsiz adımlarıma

kanat çırpan kuşlarda, sessizlik senfonisi

meçhul, menzile varış !

tutuşan bir orman gibi harda yüreğim

düşmek istemiyorum yaslı hazâna

kapa gözlerini kalbim, kapa gözlerini

ölü değil henüz, aşkın izleri !


Hâdiye Kaptan

(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.