kendi mekânına benzer adalı kadın
engin düşlerle çevrilidir etrafı
bir tarafı sarp kayalıkken
sıcak bir kumsaldır diğer yanı.

bazen kendi omzuna koyup başını
ufka gülümseyerek
takar yürekten küreğini gövdesine,
aklındaki bilmeceyi çözmek
ve derinlerde yüzmek için çırılçıplak
açılmak ister aç kulaçlarla maviliklere;
oysa kınlı değildir keskin dalgalar
bıçaktan daha ağır yaralar düşler denizi
bilinmeli ki
zıpkınla söker yalnızların şafağı
bir yanı gömülür denize
su alır umut sandalı.

batar kendi içine
eteklerinde çırpınır dalgalar.

gece fırtınası dağıtır saçlarını
insafsızca ağlatır lodos
paydos eder çarpan yürek
kimse görmez küstüğünü
yüzünü rüzgâra döner
melteme sildirir gözyaşlarını.

aşka gebe kalınca kalbi
gönlü aş erer ay ışığında
ne al kiraz
ne de ekşi erik çeker canı,
gözlerini yumup bekler iskelede
tatlı bir rüyadır istediği.

ve adalı kadın denize döker her zaman edalı düşlerini
bu yüzden geceleri yanar yakamozlar!..


ö.n