Omuzlarından süzülürken gelincikler
Hikayelerini toplayıp güneşe astın
Gece ayışığına sokulduğunda
Sustu mavi saçların

Ellerimi sen çiz Füreya
Çok yorgunum
Bak
Taşlar nasıl da oturuyor yerine
Sen yüzümü yıkadıkça

Çatısı olmayan kuşlar gibiyiz
Kırılıyoruz birer birer ayışığı sonatında
Biliyorum
Bu gece
Yine tutacak sancıların
Vuracaksın bam telimize
Sahi Füreya
Gözlerimizden geçen bu tufan da ne

Sende mi yağıyorsun
Sende mi tutuk şiirlerim gibi yalpalıyorsun

Desem ki
Hacı Arif de yanmıştı güftelerinde
Kim görür
Kim yanar
Senin anladığın kadar

Olsun Füreya
Doğsun kaderimize ha zühre ha arya
Değilmi ki
Güvercinleri üşütür artık pervazsızlığın
Değilmi ki
"Şarkılar seni söyler, dillerde nağme adın"

Gerisi
İki hikaye
İki omuzdur
Geçer gider üstümüzden nihavent şarkıların...



Mine Gültepe