Olur da ağlarsan bir hüzün vakti
Sevgimi hatırla gül ela gözlüm
Sana yüreğimin en büyük akdi
Çağrına gelirim bil ela gözlüm

Merak etme sakın boş ver cismimi
Sadece tek ricam sakla resmimi
Üstüne sevdamla yazdım ismimi
Dilersen onu da sil ela gözlüm

Bundan sonra bana her şey nafile
Ben kervanbaşıyım acı kafile
Şu dünya cennete dönüşse bile
Sensizken çöl gibi çöl ela gözlüm

Nasıl unutsun ki bu yürek seni
Unutmak kolay mı yaşanan dünü
Eğer yaşatırsa bana o günü
Kesilir kökünden dil ela gözlüm

Bir gün şu bedenim toprak da olsa
Bütün uzuvlarım aciz de kalsa
Nemrut’un ateşi üstüme dolsa
İsmini haykırır kül ela gözlüm

Sen benim sevdamken bana yasaklım
Ben sana suçluyum sense hep haklım
Sevmek ne kelime, zavallı aklım
Senin ayağına yol ela gözlüm

İhsan’ın her daim sensin dilinde
Varlığı yokluğu senin elinde
Razıdır bir ömür senin yelinde
Olsa da kırılan dal ela gözlüm

Hangi bülbül kıymış acep gülüne
Can sitem eder mi candan gelene
Vefalı olup da dünü bilene
Can feda, titreme, al ela gözlüm

İHSAN TURHAN

Not: Değerli dostlar...
Son günlerde sadece şiir ekliyorum ve siz dostların şiirlerine bakacak yorum yazacak vaktim olmuyor. Bunun da sebebi gündüz hastahanede oluşum (oradan nete giremiyorum) gece ise 11 gibi eve gelişimdir. Takdir edersiniz ki, zamanım çok kısıtlı. Bu notu düşmemin sebebi, belki bilmeyen dostlar vardır ve yanlış anlamaya sebebiyet verebilir diyedir. Lakin okuyabildiğim kadar şiirlerinizi okuyorum... Her şiir bir çiçektir, kendine has kokusu ve rengi ile... Okuyucuların kimi gül sever, kimi papatya, kimi lale vs. Kimi de bahçe sever çiçek ayırmaksızın... Kendi adıma ben bahçe sevenlerdenim diyeyim ve bahçedeki tüm çiçekleri ve siz dostları selamladığımı belirteyim.


Hastalığımız boyunca dua eden tüm dostlara, şükranlarımla Allah razı olsun diyorum...
Hamdolsun hergün iyiye gidiyoruz ve daha iyi olacağız inşallah.
Herşey gönlünüzce olsun diyerek, bütün şiir yürekleri muhabbetle selamlıyorum...
Saygılarımla...