Haksıza arka çıkıp, haklının dövüldüğü
Görülmemiş bir çağa hapsolmuşuz sanki biz!
Yüzsüzün pohpohlanıp, yüzlüye sövüldüğü
Yalanlar tarlasında hep solmuşuz sanki biz

“Riyanın” gönüllerde yıkılmaz taht kurduğu
Arın suspus olduğu, arsızın kudurduğu
Bunlara ses edenin boynunun vurulduğu
İçtihadı düzende kaybolmuşuz sanki biz!

Karganın bülbül gibi iltifatlar gördüğü
Çakalın kurt kılıyla hakka kefen ördüğü
Yedisinden yetmişe herkesin götürdüğü
Menfaatin çarkında mahvolmuşuz sanki biz

Hayat denen Satrancın karışmış tüm taşları
Piyonda şah maskesi, vezirde şah kaşları
Kaleler hep yıkılmış, vurulmuş at başları
Daha hamle yapmadan mat olmuşuz sanki biz!

Karışmış sapla saman, doğrular olmuş yalan
Alçaklık moda olmuş, yükseliyor al/çalan
Sorarsan nedir bize bunlardan arta kalan
Yanlışın kucağına savrulmuşuz sanki biz!

Dibi olmayan kuyu, nasıl dolsun ki suyu?
Ne empati kaldı bak, ne kimsede sağduyu
İnsana geçmiş gibi şeytanın bütün huyu
Doğruluk hamuruyla yoğrulmuşuz oysa biz!