bir hayat tesâdüfüyle başlamıştı her şey

şaşkın bakışlarında kalbimin

birdenbire çıkıverip gelmiştin ömrüme


gülüşlerinde tutulurken gece

sen açardın geceye

gün’e çoğalırdım gözlerinde

durulur göğsümün hırçın akıntıları

bir saklı su çoğalırken içimde

ayaklanıp yürürdü bahar çiçeğe


yalnızlık duygumu dindiren

sarı sıcak sözlerinle

çözülmüştü ahraz dilim

her şey bir başka güzeldi senle

sığındığım umudun, kolları yok şimdi

zindan bakışın

keskin bir bıçakla, âniden kesildi gülüşün

karanlıkta kalan, çocuğun gözleri gözlerim

öksüzüm

ürkek el yordamında dokunamadığım

yabancı gölgen, yanıbaşımdaki

sürerken izlerini

sönen ay’ın ruhsuz fer’inde kalmışım


yaşamsal yılgınlığımı

ateşine kurban edilen, boyun eğmişliğimi

mecâlsiz sancılarıma ekledim

dilimin sesinden duyarken şuursuz vedâmı

yüreğim kan kusuyor dilime

kör kuyularda yeşermeyen dileğim

gözümün gördüğünü

anlatamadığım yüreğim

vururken beni yerden yere

ruhumdaki karartı çoğalıyor git gide

ışıkları sen söndürdün

günümde /gecemde de...


Hâdiye Kaptan

c)-Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir