Bağışlanamayan tek servetim pahasız
Mağrur gözlerimde nice saklı gizemler

Yazgım…
İki kaş arası doğuştan kahve ben
Anne bahtından mirasım

Anlatsam… Abu hayat!
Yıllar boyu sürüp giden kasvetli roman
Siyah üstü kurşuni desen libaslarımda
Öylesine melül, öyle kazulet ki ömrüm
Nesini bağışlasam
Nesini

Anlatmasam, gökler içime içime akacak
Saklasam, yığınaklarım dolup taşacak
Boşaltsam, denizler almayacak
Taşısam tuz yükü

Asli sevdam damarlarımda
Bileklerimden parmaklarıma doğru inen nabzım
Unutursam duracak

Usumda mevcut / ılgım ılgım
Adı dilsizliğimde adocya
Ve hasreti
Yollar boyu ezgim
Ruhum feveran

Sonrası öyle bir hayat / kaynayan
Denk ömrüme / kurşuni
Akar loğusa göğüslerinden annenin
İnceden çağlayan
Ciğerlerime doğru yankı
Ardından duvarları döver
O melun sancı

Yüzüm hüzünler diyarı
Her şafak ayrı kuzguni
Hasret dizlerimde sancı
Depreşir neft’i anılar
Günbegün uzaklıklara
Yutkunur dilsizliğim!


19 / 12 / 2008 /N_Erol