"İnsanın ömür serüvenini mevsimlerin o döngüsel diliyle adeta felsefi bir başyapıt gibi işlemişsiniz şairem. 'Rüzgar, yaprakları değil insanın tutunduğu mazeretleri savurdu' ve 'Sonbahar dallar, taşıdıklarıyla değil bırakamadıklarıyla ağırlaştı' mısralarınızdaki o derin tefekkür, şiiri alelade bir doğa tasvirinden çıkarıp bir hakikat aynasına dönüştürmüş. Kendi geçmişinin karşısına geçip uzun uzun bakan o asil ve olgun kaleminize sağlık. Sitedeki 612. mısra mührünüz daim olsun, selam ve hürmetle."

Şair, insan ömrünü bahardan kışa uzanan mevsimlerle ne kadar da güzel anlatmış. “Sonbahar dalları, taşıdıklarıyla değil, bırakamadıklarıyla ağırlaştı” sözü gerçekten insanı durup düşündürüyor. “Rüzgâr, yaprakları değil, insanın tutunduğu mazeretleri savurdu” dizesini de çok beğendim. Şairi kutluyorum, kalbi selamlarımla.

"Bahardı… Gençlik zamanlarıydı mevsimin." Daha ilk cümlede bir ömre yayılan bir yolculuğa çıkıyoruz. Vişne rengine dönük gül gölgeleri, tereddütlü ışıklar, puslu sabahlar… Gençliğin o masum, o titrek, o umut dolu zamanları. Sonra olgunluk, yaza dönüşen mevsim; insanın kendi ateşini güneşten ayıramadığı çağ. İçinde sakladığı ne varsa ışığın önünde soyunuyor; bazı gerçekler ancak insan kendinden taşınca görünür oluyor. Ne güzel bir tespit.

Sonbahar, dallar taşıdıklarıyla değil, bırakamadıklarıyla ağırlaşıyor. Rüzgâr yaprakları değil, insanın tutunduğu mazeretleri savuruyor. İşte asıl sınav orada başlıyor. Kış ise yaş almışlığın dışarıya kapattığı son kapı. Sessizlik büyüyor içeride, mevsim kendi içindeki eski sesleri duyuyor. Ve o cümle: "Bazı eksilmeler yokluk değildi." Ne kadar derin, ne kadar kurtarıcı bir düşünce.

Nihayetinde, fazlalığın kendine verdiği bir veda. Mevsim kendi geçmişinin karşısına geçip uzun uzun bakıyor. Bir zamanlar bahardı. Şimdi, o bahara dönüp "Bendim" demeye gitgide yabancılaşıyor. Ve yeniden başa dönüyoruz: "Bahardı, gençlik zamanlarıydı mevsimin." Bir ömür böyle dönüyor, mevsim mevsim, yüzleşme yüzleşme.

Bu şiir, bir insanın kendisiyle, yaşıyla, zamanla ve geçmişle hesaplaşmasının en güzel, en derin anlatımlarından biri. Kalemine, yüreğine sağlık. Mevsimler geçer ama insan, her mevsimde biraz daha kendine döner.