Yaşadığımız o günleri aratan
Solistler geçiyordu mekandan
Kendine yabancı şehrin gözlerine nazır
Yıldırım Gürses söylüyordu radyodan

Som altından taç olsan
Al ipekten şal olsan
peteklerden bal olsan

Affetmem asla sizi...
Der gibiydi...

İstanbul

Sevenlerine...

Aldı götürdü bizi eski günlere...

Telvesi şekil almış fincanlar

Hale Jale
Yakın civar öte mahalle

Uçurduk zamanı acı tatlı hasbihâl içinde

Saat Akşamın beşi
Dışarıda yağmur
Yollarda anarşi
Ürkek emoji simalar
Küplere binmiş klaksonlar

Çok insan çok ses çok araba..

Yine o tatlı tuzlu mülteci kız...orada
Neşeli çöp adamlar çizmek ister gibi
Camekana dokundu ıslak elleri.....
Başkaydı onda yağmurun adı ....
Kekre gibiydi buruktu tadı

Eski günlerde yoktu böyle karmaşa
Su kattılar memleketin aşına

Doldu İstanbul dışarlıklı
Taşınmazlar yapıldı çok katlı
Ay yüzlü çekirdek zamanı
Serin geçiyor yazlar şubat ayarlı

Eflatun vapur dumanlarının
Serpilme ayında İnci gibi açardı oysa
tomurcukları....

Baharcı ruhları gülümseten
Sıcağı özleten şarkıları

Nisan yağmurlarıyla ıslanan
Tramvay camları...
Beyoğlunun sıra dışı insanları..
Ihlamur kokulu Maçkasında
Vadiye uzanırdı sefalı parkı

Halici, Eyüp Sultanı, Emirganı
denizin köpüğüne bulanmış martıların
İstanbul kokan
Katransız kanatları
Avrupa-Anadolu yakaları
Ada vapurundan inerdi
Behiye insanları...

Tebessüm taşırdı huzurlu yüz hatları...