’’

Ne güzel sakladık söylenecek kelimeleri,
boğazımızda düğümledik,
dilimizi bağladık,
argolarımızı da
içimize bıraktık.

Ne güzel yenildik,
susup konuşarak.

Bir şeyleri kaybettik,
evet.

Uykularımız terhane.
Yaktık sigaramızı,
yatakta döndük,
pencereden süzüldük,
göz gözeydik yalnızlıkla.
kendimizden de eksildik.
“Allah’ından bul,” dedik,
çekildik kabuğumuza.
Ne güzel yenildik.

Kırıklarımız dağıldı her bir tarafa,
tam da kalkmamız gereken o masada.
Üzerimize bir leke sürülmeden
oturduk, çayımızı içtik.

Hakkıyla taşıdık yenilgimizi;
başımızı eğmeden,
kimsenin omzuna basmadan.
Evet, yenildik...

Kimi zaman bir dosta,
bazen sevdiğimiz bir yüze,
kalbimizde kalmış aşklara,
bazen de adını koyamadığımız kadere.

Kazanmanın hesabını hiç yapmadan,
nasıl gerekiyorsa
öyle yenildik.

Delice sevmiştik.
Biraz yazdık,
Sonra bıraktık.
sonra...
Ne güzel sildik.
Ne güzel kaybedildik.

Kenan Sevinç

X: Kirginkalemm
X: Kensvnc

’’