3
Yorum
14
Beğeni
5,0
Puan
107
Okunma
Saat, sağır ve mekanik ilerlerken sessizce
İnsan değisiyor parmak uçlarından içine doğru.
Ağaç halkaları misali
Yeni gözlükle, eski kendine baktiğında,
neyin değiştiğini değill, hangisinin
kendisi oldugunu ayırt edemez hale geliyor..
Tırtıl kıpırtısı gibi gürütüsüzce degişiyor.
Yaprağı kemirirken de suçluyor ormanı...
"Beni gölgeye mahkum ettin, zindan gibi burası "
diyor ağaca...
Oysa kendi örüyor etrafına o duvarı..
İnsan degisiyor
Güneşe dönsede hep yüzünü,
farklı gelisiyor toprağında günebakan
Kendi içinde fırtına yaratıp,
Savruldum diyor, rüzgarın ardından..
..
5.0
100% (5)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz