11
Yorum
16
Beğeni
4,8
Puan
235
Okunma

Bir deniz kenarında durup dinlemek lazım hayatı,
Dalgaların o ritmik, o kendi halindeki sesinde.
Bırakıp geride şehre ait ne varsa, bütün tasayı,
Nefes almak gerek bir çam ağacının gölgesinde.
Toprağa basınca geçer insanın içindeki o sızı,
Gökyüzü yukarıdan izlerken sessizce hepimizi.
Rüzgârın o en güzel, o en bilgece şarkısı,
Ruhu dinlendirir akşamın bu serin vaktinde.
Ufka doğru uzanan o uçsuz bucaksız yollar,
Yorgun zihinlere bambaşka bir ufuk çizer.
Yaprakların fısıltısıyla açılırken kollar,
İnsan burada kendini bulur, gönül burada derinleşir.
Ne bir acele var burada, ne de zamanın baskısı,
Sadece dalganın o tatlı, o hafif okşayışı.
Yüreği arındırır doğanın bu en saf aynası,
İşte budur ömrün en güzel, en asil akışı.
Tamer KARAKAŞ
02.09.2026
5.0
93% (13)
2.0
7% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.