Sebepsiz gidişin bir mühür gibi vurdu kalbime,
Sarma yaramı artık, ihanetin kalsın sende.
Ömrümü bir halı gibi sermişken izlerine,
Ben seni kutsarken, sen beni hiçe saydın...
🐉🐉
​Güneşi kendi ellerimle gömdüm karanlığa,
Sen artık meçhul bir harf, yitik bir coğrafyasın.
Uykularımda peşinden koşmaktan yorgun düştüm;
Ben elimi uzattıkça, sen kanatlarımdan vurdun...
🐉🐉
​Annemin kokusuydun, babamın güven veren eli,
Hiç büyümeyen, o masum çocukluk yanımdın.
Şimdi ise koca bir boşluk, derin bir yoksunluksun;
Gülerek arkana bakışını, hafızama kazıdım...
🐉🐉
​Kader dedik, boyun büktük alnımızdaki yazıya,
Gönlümüzü bir masalda kukla ettik ellere.
Yüreğim kan ağlasa da adını her andığımda,
Gözyaşımı bir daha asla görmeyeceksin...
🐉🐉
​Sen başka iklimlerde bir gurbetçisin artık,
Ben ise bu şehrin sokaklarında sahipsiz bir mayın.
"Vefasızlar Kitabı"na en başa yazdım adını;
Hesabımız mahşerin o büyük mizanına kalsın...
🐉🐉
​Başka bir ele teslim olduğun o ilk gece,
Bu delikanlı sevdayı mumla arayacaksın.
Sen dudaktan değil, yürekten "sevdalım" diyemezsin;
Kendi vefasızlığının kuyusunda, yalnız yaşlanacaksın...
🐉🐉
​Seni sevmek mi? O uykudan uyandım artık!
Yeniden yanmak mı? Tövbeler olsun aşka!
Gidiyorsan sessiz git, gölgen bile kalmasın;
Daha fazla küçülemem senin karşında

YEŞİLIRMAK