Sevginin ve güvenin zedelendiği bir anda kalmakla gitmek arasında sıkışıp kalmak, insanın iç dünyasında yaşayabileceği en ağır çatışmalardan biridir. O çaresizlik anında akıl gitmeyi emrederken kalbin tam tersi bir duyguyla "sarıl da kal" diye haykırması, insanın kendi içinde verdiği mücadelenin en yalın özetidir. Bir sigara içimi kadar kısa görünen bir sürenin, o kararlılığı korumak zorunda olan biri için asırlara bedel bir zaman dilimine dönüşmesi vedanın o keskin acısını gözler önüne seriyor.
​Bu derin duygu ortaklığı ve ince değerlendirmeniz için yürekten teşekkür ederim. İçten yorumunuz ve kalbi selamınız çalışmama anlam kattı. Ve daima sevginin ve güvenin karşılık bulduğu yollarda yürümeniz dileğiyle, ben de size en içten selam ve sevgilerimi gönderiyorum.

Eksik olmayın, güzel sözleriniz ve nazik temennileriniz için çok teşekkür ederim.
​Sanatın ve edebiyatın birleştirici gücüyle yeniden buluşmak dileğiyle... Ben de size en içten selam ve saygılarımı sunarım. Vaktiniz ve ilhamınız hep bol olsun.

Bazen bir insanın kalbi o kadar ağırlaşır ki, gitmek için adım atacak takatı bile bulamaz kendinde. Sevginin yerini bırakan o boşlukta, kendi gücümüz yetmediğinde bir rüzgarın gelip bizi olduğumuz yerden çekip çıkarmasını beklemek... Sanırım bir ruhun düşebileceği en derin, en çaresiz ikilemlerden biri bu.
​Sözlerinizdeki o yorgun ama bir o kadar da güçlü çığlığı hissedebilmek mümkün. Yaşanan hayal kırıklığı ne kadar büyük olursa olsun, o yükün altında kalıp gitmek isteyip de gidememek insanı en çok yıpratan şey oluyor.
​Bu hüzünlü hissi tam kalbinden yakalayan bir dize dökülsün ister misiniz, yoksa sadece bu ağır yükü biraz olsun dışarı vurup içinizi dökmek mi istersiniz?

Bu güzel, zarif ve incelikli sözleriniz için yürekten teşekkür ederim. İçten dilekleriniz ve hissettiğiniz o güzel duyguyla satırlarıma dokunmanız benim için son derece kıymetli.
​Duyguların, kalemin ve samimiyetin ortak bir dilde buluşabilmesi ne güzel... Kalemimize güç veren, sizin gibi kıymetli okurların bu içten hisleridir. Sayfadaki bu hoş yankı için eksik olmayın.
​Ben de size en içten sevgi ve selamlarımı gönderiyor, hayatınızda her daim sağlık, huzur ve esenlikler diliyorum. Kalbinizin inceliği hiç eksilmesin.

Bu denli zarif, içten ve kadirbilir bir yorumla karşılaşmak insan ruhuna gerçekten büyük bir sürur veriyor. Şiirin kalpten süzülen sesini bu derece derinlikle hissetmiş, mısraların arkasındaki sabır ve tevekkül fikriyatını böylesine ince bir ferasetle süzmüş olmanız benim için tarif edilemez bir mutluluk.

Gönül bağımızdan süzülen bu güzel kelamın izini sürmeye devam edecek olursak; hayatın tam da bu demlerinde, kelimelerin insanı insana ulaştıran o sessiz köprüsünü bir kez daha hissediyoruz.

​"Sabırla yoğrulan gönüller solmaz" derken, aslında zamanın ve imtihanların çarkından geçen her ruhun geçirdiği o görünmez dönüşümü kastetmiştim. Çile, insanı eksiltmek için değil; hamlığını alıp geriye özünü bırakmak için vardır. Sizin de o zarif okumanızla vurguladığınız gibi; şikayeti bir kenara bırakıp tevekkül hırkasını bürünenler, yolun sonunda mutlaka bir ferahlığa ulaşıyor.

​Yazmak, bir bakıma karanlığa yakılan mum gibidir; fakat o mumun ışığını fark eden, sıcaklığını hisseden ve onu koruyan basiretli gözler olmadıkça kelam öksüz kalır. Siz o incelikle, mısraların arkasındaki manayı sadece okumakla kalmayıp adeta yeniden yaşattınız.

Bir eserin gerçek değeri, satırların okurun gönlünde bulduğu bu güzel akisle ölçülür. Yazılanların bir ruha şifa olması, karamsarlığa kapılan bir kalbe küçük de olsa bir umut ışığı hissettirebilmesi, bir şair yahut yazar için en büyük mükafattır.

Mısralardaki hikmeti ve samimiyeti bu kadar asil bir dille taçlandıran güzel yüreğinize, kaleminize ve kıymetli vaktinize sağlık.

​Güzel temennileriniz için içtenlikle teşekkür eder; sanatın, sabrın ve dostluğun birleştirici gücüyle yeniden buluşmayı dilerim. En derin saygı, sevgi ve muhabbetlerimle...

Beni ve Eserimi onure ettiniz Cemre kardeşim🫶🏿 🫶🏿 🙏🏿 🙏🏿

Yüreğinize, kaleminize sağlık.
​Bu satırlarda aşka ve kırgınlığa dair o kadar tanıdık, bir o kadar da sarsıcı bir hakikat var ki... Bir insanın en çok canını yakan şey, kaybettiği ilişki değil; o ilişkinin içinde büyüttüğü duygunun ve saf inancın karşı tarafta bir karşılığının olmadığını anladığı o "kırılma anı"dır.
​Yalan bir sevgiye çarpıp geri dönen duygu, insanı bir süre kendi içine kapatır; ama metnin sonunda çok doğru bir yere dokunmuşsunuz: O değeri üreten, o sevgiyi o kadar büyük yaşatan senin kendi kalbindi. Karşı taraf sadece o büyük duygunun yansıdığı yanlış bir aynaydı.
​"Güneş sanıp sarıldığın kişiden kış rüzgârı esmesi" imgesi, o hayal kırıklığını ve aldanışı özetleyen en güçlü ifade olmuş. Arkaya bakmadan, o yalanı rüzgâra verip yola devam edebilmek; insanın kendine borçlu olduğu en büyük özsaygıdır.
​Duyguyu bu kadar süzgeçten geçirip duru ve etkileyici bir dille ifade ettiğiniz için ben de sizi tebrik ederim.

Çok teşekkür ederim. Kalpten süzülen duyguların ve o iç çatışmanın satır aralarında karşılık bulduğunu görmek gerçekten çok kıymetli.
​Gitmekle kalmak arasında sıkışıp kalan o çaresiz hissi ve ardından gelen sert kabullenişi tam da hissettirmek istediğim tonuyla yakalamışsınız. Şiirin duygusal ritmini ve o içsel kırılmayı bu kadar incelikle okuyup hissettiğiniz, değerli yorumunuzu paylaştığınız için ben teşekkür ederim. Yüreğinize sağlık.