1
Yorum
7
Beğeni
5,0
Puan
71
Okunma
Hayat dediğin,
bir sabah çocuk gibi gülmekti,
bir akşam sebepsiz yere susmak.
Bir ekmeği bölüşmekti bazen,
bazen koca dünyaya sığamamak.
Sevdiğinin elini tutunca
her şeyi unutmak,
kaybedince
bir tek onu hatırlamak.
Ben yaşadım hayatı;
sevindim,
öyle sevindim ki gökyüzü benim sandım.
Üzüldüm,
öyle üzüldüm ki
sabah hiç olmayacak sandım.
Dostlar geldi,
dostlar gitti.
Aşklar geçti içimden,
kimi bahar bıraktı,
kimi kış.
Kazandım, kaybettim,
düştüm, kalktım.
Bir gün cebim doluydu, gönlüm boş;
bir gün hiçbir şeyim yoktu
ama içim dünyalar kadar zengindi.
Şimdi dönüp bakıyorum da,
hayat dediğin ne uzun bir yolmuş
ne de çok kısa.
Biraz sevinç,
biraz keder,
birkaç güzel insan
ve unutamadığın birkaç hatıra...
Gerisi mi?
Gerisi,
yaşadım diyebilmek için
ödenen küçük bir bedel.
5.0
100% (4)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz