Sokağın başını tuttuğunda o kadim mahalle kokusu,
Saçlarından dağılan baharın ebedi fermanıdır.
Hangi rüzgâr dokunsa bir teline, içimde kopar kıyamet,
O bir tel saçın, hür irademle mühürlediğim kutsal emanettir.

Seni sevmek, kötülüğün uğrayamadığı o saf dehlizlerde,
Bu fani göğüs kafesimi senin ödünsüz sevdana adamaktır.
Gözlerinin o hırçın girdabına ne zaman baksam,
Eriyip gider yeryüzünün o kibirli, o sahte putları.

Bu sıradan bir hasret nöbeti değil, bir bünye sarsıntısı,
Ruhun kendi sınırlarını senin kusursuz ritminle yeniden örmesidir.
Emekle sınanan bu çetin yolda, attığım her taze adımda,
Eksik kalan ne varsa seninle tamamlanıp hakikatini bulur.

Dışarıda hayat kendi yalan telaşıyla dönüp dursun,
Senin kalbime o mağrur dokunuşun bana en büyük şifadır.
İnadına uçurum kenarlarında, inadına o kutsal çizgide,
Sadece senin şakağından sızan o saf ışıkla yürümektir aşk.

Yıkılsın varsın mülk sahiplerinin o gülünç dünyası,
Sen varsın ya yanımda; her şey tam, her şey kusursuzdur artık.
Zihnimin odalarındaki o en kuytu, o en dilsiz köşede,
Senin adınla uyanmak, karanlık şafakları cennete çevirmektir.

Kimsenin bilmediği o ücra doruklarda nöbet tutar gibi,
Bir ömrü senin ayak izlerine tek bir dilekle sermektir.
Adımların geçtiği her sokak, bastığın her taze toprak,
Benim içimdeki o çetin coğrafyanın tek sığınağı, tek vatanıdır.

Avuçlarımda biriken o ıslak mürekkep lekeleri bile,
Senin kalbime dokunduğun o muazzam anda ebediyen silinir.
Ne bir sitem barınır bu aşka ne de yalan bir teselli,
Sadece gözlerindeki o hırçın girdaba ebediyen demirlemektir.

Dünyanın tüm sahte unvanlarını ve yalan etiketlerini kazıyıp,
Hiçbir kurala uymadan, sadece senin izinde mağrurca yürümektir.
Herkesin birer birer pes ettiği, korkakça kaçtığı bu düzende,
İnadına senin dizinin dibinde, inadına sadakatle dik durabilmektir.

Gürültülü meydanların ortasında dilsiz bir heykel gibi kalsam da,
İçimde sadece senin fısıldadığın o en derin dize yankılanır.
Bu sıradan bir hüzün sızıntısı değil, ruhun en derin hücrelerinde,
Senin varlığınla gelen o tarifsiz, o benzersiz huzurun sesidir.

Zaman kum saatinde geriye doğru delice akıp giderken,
Bu canı, bu hür iradeyi sadece senin şefkatine iliklemektir.
Seninle olmak, köhne tarihin tüm yorgunluklarını unutup,
Her sabah o ilk günkü heyecanla yeniden doğmaktır dünyaya.

Kırık dökük limanların, sahte sevdaların ortasında,
Senin o bilmece gibi duran sessizliğinde sükûnet bulmaktır.
Varsın bütün kapılar kapansın, varsın adımlar yorulsun,
Senin yanındaki o tek bir saniye, tüm ömre bedel bir esenliktir.

Ve bu dumanı tüten enkazdan dünyaya kalan o en asil yemindir;
Kötülüğün gölgesinin bile yaklaşamadığı o kutsal çizgide kalmak.
Sen gittiğin her coğrafyada, nefes aldığın her taze nefeste,
Bu yangınla, bu gururla andolsun ki sadece sonsuza kadar aşkla kalmaktır!

Tamer
14.08.2026