Yoruldu gözlerim gecenin izinde,
Girdabın sesini bir çırpıda yendim.
Hesapsız gemiler erirken denizde,
Suların yazdığı kadere direndim.

Eylülün rengidir saçımda parlayan,
Yılların çilesidir alnımdan çağlayan.
Kurgulu yüzlerin çarkını zorlayan,
Karanlık ufkumu yelkenle delerdim.

Zirvenin karıdır başımda savrulan,
Yolların korudur bağrımda kavrulan.
Riyakar bendini kökünden deviren,
Zifiri geceyi bir mumla yakardım.

Yarının hürriyetidir canda besleyen,
Doğacak güneştir ömrümü süsleyen.
Karanlık geceyi sessizce sisleyen,
Zafere açılan kapıdır özleyen.


Tamer KARAKAŞ
04.09.2026