Ben kurşunla devrilmedim Mihcen,
Bir gölge tenhasında vuruldum.
Bu yarayı ne beni vuran bilir,
Ne de o gölgeyi büyüten akşam.
Yalnız ben bilirim.

Ben ateşte yanmadım Mihcen,
Beni bir çift sükût yaktı.
Yakanı bilirler,
Yazanı da...
Ama yananı bir tek ben bilirim.

Ben denizde boğulmadım Mihcen,
Beni kuytu yalanlarda boğdular.
Ağları satan bilir,
Kıyıyı tutan da...
Ama boğulanı bir tek ben bilirim.

Ben gurbette kaybolmadım Mihcen,
Evimin ortasında yittim.
Yolu çizen bilir,
Kapıyı kapayan da...
Ama kaybolanı bir tek ben bilirim.

Ben zindana düşmedim Mihcen,
Bir bakışın eşiğinde kilitli kaldım.
Anahtarı tutan bilir,
Kilit vuranı da...
Ama zindanı bir tek ben bilirim.

Sonunda susmayı seçtik Mihcen,
Geriye yalnızca bu kırık mısralar kaldı.
Sözü söyleyen bilir,
Aşka değeni de...
Ama bu sessizliği bir tek ben bilirim.

Geceye büründü her cümle Mihcen,
Adımı mısraların arasına gömdüm.
Mühürü basan bilir,
Sözü yazan da...
Ama bu incesessizliği bir tek ben bilirim.