Büyükler neden mi büyüktür? biz, dizlerimizin üstüne çökmüşüz de ondan. artık ayağa kalkalım! stirnera
Vaha Sahra
Vaha Sahra

İklim

Yorum

İklim

( 3 kişi )

3

Yorum

11

Beğeni

5,0

Puan

70

Okunma

İklim




Bugün de yağmadı yağmur
Donau’nun suları kesildi
Göller, nehirler, denizler
Yoldur dibe çekilen

Buluttan kapılar açıldı
Güneş hasreti bitti
Gölgeler yanıyor
Susuzluktan damarları tıkanan tabiat
Rüzgarı beklerken kuruyan dallar

Yanarken böyle âlem
Ne yerde ne de gökte bir yer istedim
İpekten bir huzur göğsünde
Gülümseyebilmek
Şiir şiir bakan gözlerde
Çiçek çiçek açmış telaşına kapılmak yaşamanın

Ateşi alan nehirler boyu
Suya eğilen dallarda kuş cıvıltıları
Dilin kalbinden uçan
Şeffaf, yalın, lirik en hali kızılın

Bir yol uzayıp giderken şehirler arasında
Şarkılar hatırlatır unutulmuşları
Bilemezken renklerin ve daha birçok şeyin dilini
Uğursuz mudur kedinin karası

Yaftasız, yarasız hoş olurdu insan
Ana sütü kadar hak iken kabuk yaraya,
Düşmeseydik böyle ayrı gayrı kuyulara…

Vaha Sahra

Paylaş:
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Şiiri Değerlendirin
 

Topluluk Puanları (3)

5.0

100% (3)

İklim Şiirine Yorum Yap
Okuduğunuz İklim şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?
İklim şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.

Üyelik Girişi Yap Üye Ol
Yorumlar
Sabitlendi
ramazancelik
ramazancelik, @ramazancelik
11.8.2026 16:52:19
5 puan verdi
doğadaki kuraklık ve yıkım ile insanın içsel yalnızlığı ve ayrışması arasında bağ kurularak, tüm bu çetin şartlara ve dünya gailesine rağmen insanın sığınacağı asıl vahanın sevgi, huzur, merhamet ve insani değerlerde yattığıdır.
meltem kınıc
meltem kınıc, @meltemkinic
11.8.2026 21:46:41
5 puan verdi
Bu şiirde gökyüzü susmuş, nehirler yorulmuş ama insanın içindeki umut hâlâ bir damla su arıyor…

Kuruyan dallardan, susan sulardan geçip insanın yüreğine varıyor şiir. En çok da “ayrı gayrı kuyular” sözü kaldı bende; sanki hepimizin içinden bir parça o kuyulara düşmüş.

Tabiatın kuraklığıyla insanın yalnızlığını aynı iklimde buluşturmuşsun. Biraz hüzün, biraz umut, biraz da iyileşme arzusu…

İçten ve derinden akan güzel bir şiir. Yüreğine sağlık, kalemin su gibi aksın.
mesakin
mesakin, @mesakin
11.8.2026 18:41:12
Güzel,anlamlı bir çalışma olmuş tebrik ederım başarılarının devamını dilerim selam ve saygılarımla....
© 2026 Copyright Edebiyat Defteri
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
Üyelik
Giriş paneli

Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.

ÜYELİK GİRİŞİ

KAYIT OL