Baharın gelişini, Anadolunun o duru, samimi ve buram buram toprak kokan diliyle dile getiren muazzam bir şiir. Dize aralarında sadece doğanın uyanışını değil, aynı zamanda insanın doğayla kurduğu kadim bağı, emeği ve yaşam felsefesini hissetmemek imkânsız.
​Şiirde öne çıkan ve ruhunu belirleyen temel dokular:
​Anadolu'nun Doğal Takvimi: Bahar takvimle değil; koyunların kuzulamasıyla, yemliğin çıkmasıyla, akarsuyun coşkulu sesiyle ve toprağa vurulan belin kokusuyla başlar. Doğanın diliyle konuşan bir gözlem gücü var.
​Samimi ve İçten Hitap: Aralara serpilen "kurban..." ifadeleri, söyleyişe muazzam bir içtenlik ve yöresel bir sıcaklık katıyor; okuyucuyu doğrudan bir sohbetin veya bir derviş öğüdünün ortasına çekiyor.
​Derin Bir Hayat ve Doğa Felsefesi: "Babam derdi körler Tanrı arar / Tanrı tabiatta..." dizeleri, Yaratıcı'yı ve hikmeti doğanın döngüsünde, filizlenen bir fidanda, açan bir çiçekte bulan derin bir tasavvufi/Anadolu bilgeliğini yansıtıyor.
​Emek ve Bahar İrtibatı: "İnsanın baharı bahçesinden bellidir" mısrası; insanın iç dünyasının, yaşam kalitesinin ve huzurunun ürettiği değerlerle, toprağa ve hayata verdiği emekle ölçüldüğünü çok güzel özetliyor.
​Sözüyle, ritmiyle ve yaşama sevinciyle insana toprağın kokusunu duyuran, kalbi sakinleştiren ve doğaya dönme isteği uyandıran şairane bir eser. Kaleminize, yüreğinize sağlık.

muhteşem bir toprak vatan hasreti köyümün şiir işte benim ülkem şiirin içinde hepsi var tebrikler