Duman rengi bir gecedeyim,
Yıldızlar kaplamış gökyüzünü.
Zaman durmuş gibi,
Ya da ben durmuşum zamanın içinde.
Etraf sakin, gece sessiz…
Ne bir beklentim var hayattan,
Ne de pişmanlık…
Bir boşluk var içimde.
Geçmişin hayalleri de gelmiyor,
Geleceğin umudu da aklıma...
Sigaramın dumanı yükseliyor yavaşça,
Her nefeste biraz daha hafifliyorum,
Unutarak ömrümün tüm yorgunluğunu,
Dumanın o güzel raksı ile ‘’Ceco!’’
Neler oluyor deme la…
Söndü küllüğümde hayat kavgası.
Geçmişin yükünü de umursamıyorum artık,
Yarının kaygısını da olum!
Radyoda adın geçti az evvel.
Duyunca gülümsedim…
Gönlümden düşenin yeri,
Kalanın adresi belli olmasa da
‘’Ben hep aynı benim’’ diyordun.
Kırdın belimi yedi yerden.
Bakakaldım bir noktanın ufkuna…
O eski şarkıyı mırıldanarak,
Üşüdüm durdum ‘’Ceco!’’
Saygı ve sevgilerimle.