Yine yağıyor sevgilim, anılar...
Yorgun gözlerim sana rast geldi.
Yine gecenin,
yıldızlarını gökyüzüne serdiği yerden
göğsüme bir acı saplandı.

O güzel sesinin yağmurları
sol yanıma yağdı usul usul.
Ah sevgilim...
Bir bilsen,
seni hâlâ severken
bir başka ele gitmek
bir ömrü diri diri toprağa gömmek kadar zor.

Bu yüzden
senden sonra ben kapadım
kalbimin kapılarını.
Ne gelen çalabildi o kapıyı,
ne de giden ardına dönüp baktı.

Adını anmıyorum artık,
ama sessizliğim
her gece seni ezbere söylüyor.
Bir gülün kokusunda,
yağmurun ilk damlasında,
eski bir şarkının kırık nakaratında
hep sana çıkıyor yollarım.

Şimdi kim bilir,
hangi gökyüzüne gülümsüyorsun.
Ben ise hâlâ
aynı yıldızın altında,
sana yetişemeyen dualar biriktiriyorum.

ben,
Seni unutarak değil,
seni eksik yaşayarak yaşlannıyorum.
İçimde hâlâ
adını koyamadığım bir mevsim var;
her yağmurda seni açan,
her sabah biraz daha
sana hasret kalan...