1
Yorum
4
Beğeni
0,0
Puan
87
Okunma
sana gelmiştim nefes almaya,
kapattı sevda kapılarını yüzüme.
ben her gün nefesimi tesbihe dizip,
sabırla çektim ölüme doğru.
toprak altına girmek değilmiş sadece ölmek,
yaşarken de ölmekmiş sevmek.
bir kalbin içinde gömülmek varmış,
adı konmamış vedalarla çürümek.
sesin değmeyince günlere,
ömür bile yürümeyi unuttu içimde.
bir sen eksildin dünyamdan,
her şey bitgin kaldı, ben dahil.
gözlerin bir dua sözünde asılı kaldı aklımda,
her hatırlayışımda biraz daha eksildim.
yaşamak dedikleri şey meğer,
yavaş yavaş senden vazgeçmekmiş içimde.
ben vazgeçemedim,
ölmeyi öğrendim sadece;
her gün biraz daha,
her gece biraz daha…
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz