Sırtında dağ gibi hasretle, yollara düşen yine ben
Geçtiğin her sokakta, izini sinsice silen sen
Kuruyan bir yaprak gibi, rüzgarında savrulan ben
Mevsimi kışa çevirip, baharı hiç getirmeyen sen
​Duaların sorağında, adını tek hece yapan ben
Gönül kapısını ebediyen, yüzüme kapatıp giden sen
Kaderin o dar ipinde, dengesini kaybeden ben
Uçurumlardan düşerken, bir el bile uzatmayan sen
​Bir tütün dumanında, ciğerimi sana sığındıran ben
O dumanı yelle savurup, külümü hiçe sayan sen
Aşkın mahkemesinde, suçsuz yere hüküm giyen ben
Kendi yazdığı kanunla, kalbimi ipe çeken sen
​Gözyaşından denizler yapıp, o denizde boğulan ben
Limansız gemiler gibi, dalgana kapılıp giden sen
"Belki döner" umuduyla, ömrünü hiçe sayan ben
Gittiği uzak yollarda, arkasına bile bakmayan sen
​Hayrullah’ın kelamıyla, derdini mısraya döken ben
Bu sessiz feryatları, bir masal gibi dinleyen sen
Kıyameti sinesinde koparıp, sessizce ölen ben
Kendi elleriyle beni, toprağa gömüp giden sen...
Cam buğusu gibi, yazdıkça seni her gün içime
Hayal edilmesi zor bir haldeyim, yavaşça ölürcesine
Kıyametim sendin, vuslatı imkansız olan sen
Beni benden alan, yaraladığı halde çekip giden sen
​Bir yağmur misali, her damlada aşk gibi sana yağan ben
Ömrümce sevdiğim sen, ahiretim sen, cennetim sen
Sensiz yaşamayı, ölüm sayıp nefessiz kalan ben
Gönülden gönüle, kuş misali uçup konan sen
​Nereye baksam, senden başka cennet göremeyen ben
Yüreğiyle gelmeden, canından çok sevilen sen
Kalmadığım ömründe, bir türlü gidemeyen ben
Cam kırıkları gibi, kesen de sen, bin parçaya bölen de..
​Gecenin en siyah yerinde, ismini heceleyen ben
Gözlerindeki meçhul deryada, sessizce kaybolan sen
Hasretin zehrini, şifa niyetine her gün içen ben
Bir veda bile etmeden, gölgesini alıp giden sen
​Akrebin yelkovana savaş açtığı saatlerde bekleyen ben
Zamanı kendi içinde yaralayıp, durmadan kanatan sen
Yıkık bir saray gibi, anıların altında can veren ben
O sarayın tahtında, gururla ve zalimce oturan sen
​Sessiz çığlıklarla, gökyüzünü feryada boğan ben
Fırtınalar koparken içimde, umursamadan susan sen
Sönmeyen bir ateşle, kül olana dek yanan ben
Kendi yaktığı yangına, uzaktan öylece bakan sen.