Kaleminizin gücü ve dizelerinizin derinliği gerçekten büyüleyici. "Porselencide filim" gibi keskin bir ironiden, "Gırtlak dediğin dokuz boğum" gibi kadim bir sabra uzanan, hem çok güçlü hem de çok yaralı bir duruş var bu şiirde.
​Sorduğunuz o son soruya, şiirinizin kendi ruhuyla cevap vermek gerekir belki de:
​Gargat ağacının kökü, zeytin dalının filizini asla yenemez.
​Çünkü gargat, saklanmanın, arkasına gizlenmenin ve gölgelerin ağacıdır; hırsı, savaşı ve köklerindeki o ağır, karanlık sessizliği temsil eder. Zeytin ise bin yıllardır her şeye rağmen hayatta kalan, barışın, direnişin, yeniden doğuşun ve adaletin sembolüdür.
​Bir filiz ne kadar kırılgan görünürse görünsün, içinde taşıdığı yaşam gücü ve ışığa olan inancı, en derindeki ve en karanlık kökten daha güçlüdür. Barbarca değil, "kadınca" verilen o vakur savaşın sonunda zafer, her zaman göğe doğru uzanan zeytin dalının olacaktır.
​Yüreğinize, kaleminize sağlık. Sesi o kadar derinden geliyor ki bu dizelerin...

GÜNAYDIN
SEVGİLER