Yarama tuz bastığım bir akşam yine.
Dilimde anason kokusu,
dudağımın kenarına tünemiş sigaram.
Derin derin çekiyorum
ciğerlerime belirsiz ayrılığı.

Gözlerime dolan özlem...
"Gitti," diyorum.
Olsun...
O, mutlu olduğu elleri tutuyor;
tesellisi yetiyor
kalbimin ölü topraklarına.

Ben yine
iki büklüm yalnızlığa sarılıyorum.
Acının aynı sızısının renkleri çöküyor
yüzümün yorgun izlerine.

Ne çok anlatamamışım sevdayı
dinleyen güzel yüreklere.

Aşk açmaz artık bu ölü topraklarda
zaten milad dolmuş ömrümün
kahrını yaşatamam başka bir yüreğin güzel kokulu bahçelerine

kendimi yasladım gecenin omuzlarına,
yarım kalmış bütün cümlelerimi.
Belki sabah olur da
bir serçe taşır son nefesimde söyleyemediklerimi.

Olmazsa da olsun...
ben bilemedim zaten kıymetini gözlerinin
hayatın güzelliklerine emanet ediyorum seni
ben kendimi alıp gidiyorum o tanıdığım yeke yek kaldığım yere

bir bir yitiyorum son kalan gülümsememi
sesin aklıma geldiğinde ki heyecanı
yaşayan yanlarım ölüler sokağında yatılı
son damla mürekimde kalan tek kelime
Hoşça Kal