Güneş erken doğar bizim köylere,
Kuşlar selam durur esen yellere.
Çiçekler dadanır coşkun sellere,
Baharla şenlenir bizim yaylalar.

Dallarda meyveler ballanıp durur,
Yamaçta kuzular sallanıp durur.
Arılar petekte dillenip durur,
Petekle şenlenir bizim yaylalar.

Ulu çınar döker gölgesini yâre,
Yemyeşil ovalar dertlere çare.
Çoban kaval çalar coşkun rüzgâra,
Nefesle şenlenir bizim yaylalar.

Dere şırıl şırıl kıvrılır gider,
Bütün dert kederi savurur gider.
Gönülden nefreti kavurur gider,
Huzurla şenlenir bizim yaylalar.

Toprak koku saçar yağmur yağınca,
Bulutlar gökyüzün morca ağınca.
Kızıllık bürünür vakit ağınca,
Geceyle şenlenir bizim yaylalar.

Mor menekşe açar tahta çitlerde,
Kekikler gizlidir sarp geçitlerde.
Bereket can bulur taze sütlerde,
Emekle şenlenir bizim yaylalar.

Yüksek tepelerden sisler çekilir,
Bağlara, bahçeye tohum ekilir.
Çimenler üstüne çiğler dökülür,
Sabahla şenlenir bizim yaylalar.

Gürbüz ozan söyler dağa taşa bak,
Sarı başaklara, yeşil yaprağa...
Can veren mucize yüce toprağa,
Şükürle şenlenir bizim yaylalar.