Öncelikle bütün şairlerin
o güzel harflerine selam olsun.

Hiçbir şey güzel değil artık.
O sizin zamanın aşka yazdığınız
mısralar,
dillerde başını öne eğdi.

O kadına giydirdiğiniz tabiat,
kalbin vefasızlığında soldu.
Gülün kokusu kaldı belki,
ama gülü koklayan yürekler kayboldu.

Hani erkek yüreğine
ayrılık acısını yakıştırdığınız o ağıtlar...
Artık yerini,
"Olmadıysa ömrü gelene bırak,"
diyen kolay vazgeçişlere bıraktı.

Sevda,
emek isteyen bir ömür olmaktan çıktı;
tüketilip yenisi aranan
bir hevese döndü.

Şimdi kimsenin beklemeye sabrı yok,
kimsenin yarasını
sevgiyle saracak kadar vakti yok.
Herkes birbirine dokunuyor,
ama kimse
birbirinin ruhuna değmiyor.

Affedin bizi ey eski şairler...
Biz,
mektupları bildirimlere,
hasreti çevrim içi görünmeye,
sadakati seçeneklere değiştirdik.

Aşka dizlere ömür
sevmeye Allah rahmet eylesin deyip,
vazgeçmeyi öğrendik.