0
Yorum
1
Beğeni
0,0
Puan
36
Okunma
Bugün bir mezarlığa gittim.
Hiç tanımadığım bir mezarın başına oturdum, kursağımda düğüm olan ne varsa anlattım. Gözlerimde yıllardır sakladığım her damla usulca toprağa düştü.
Teşekkür ettim... Beni sessizce dinlediği, hiç yargılamadığı için.
Kapısından çıktığımda mezarlığın bir şeyi fark ettim.
Kalbim, çoktan ölmüş meğer.
Olsun...
Buna rağmen iyiyim.
Sadece... İnsan bazen yaşadığını değil, alıştığını sanıyor.
Gülüşüm var, ama sevinçten değil. Sesim çıkıyor, ama içim konuşmuyor artık.
Yine de sorarsanız , "Nasılsın?" diye...
"İyiyim." .
Çünkü bu hayatta en çok, yarası derin olanlar kimseyi yaralarıyla yormamayı öğreniyor.
Ve galiba...
"İyiyim."
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
