0
Yorum
1
Beğeni
0,0
Puan
93
Okunma
Turnalar hep sana yâre haber söyle dediler.
Türkülerde,
beyitlerde,
dilin lafının başı dumanlıyken
sen benden yâre vedalar götür.
Dumanlı dağları aş,
emeklerin heba olduğu diyarımdan,
çöle dönmüş gönlümün poyrazından,
bir gurbetçinin memleket hasretinden...
bir avuç sessizlik bırak avuçlarına,
de ki; beklemek de eskidi
Adımı anmasın lal kalmış öznelerinde
Sevdamı kurşunladı söylediği yönünü kaybetmiş tebessümlerde
Turnalar,
kanatlarınız değerse gökyüzüne,
benim kalbimde son kalan baharı da götürün.
Söyleyin ona;
bir zamanlar bir adam
ömrünü bir çift göze yurt bilmişti.
Yurduda kalmadı,
Dönecek yolda,
Hayat ne rereye savurursa
orada biraz daha yoksayıyorum.
Güneş dağların ardına çekilirken,
o da yok olup gidiyor zifiri siyahta
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
