Şiirin her dizesi insanın içine dokunuyor. Özellikle kullandığınız imgeler o kadar güçlü ki okurken kendimi o duygunun içinde kaybettim. Bu bağlamda yürekten kutluyorum sizi. Mutluluk gölgeniz olsun o gölge hep yanınızda olsun…

Bir Veda Manifestosu: Ömür Sâyem
Bu şiiriniz, zamana yenik düşen bir ömrün, sevilenin gölgesinde huzur arayışını anlatan, adeta bir veda manifestosu niteliğinde. "Gölgeni aradığım her bir hecede" dizeniz, ayrılığın sadece bir uzaklaşma değil, ruhun kendi kimliğini yavaş yavaş kaybedişi olduğunu; "çatlayan toprak gibi yarılan sîne" imgesiyle ise bu yokluğun nasıl somut bir acıya dönüştüğünü müthiş bir ustalıkla tasvir etmişsiniz. Sevgilinin bir "gölge" gibi ömrü sarmalaması ve bu fanilikte sadece "sevmek, görmek, duymak" gibi en saf ve en insani arzuların dile getirilmesi, eserinize tasavvufi bir derinlik ve sarsıcı bir samimiyet katmış.
Şiirinizin kalbinde yatan "şefkat" ve "merhamet" arayışı, günümüzün hoyrat dünyasında insanın en çok ihtiyaç duyduğu o sığınağı simgeliyor. "Kendi enkazını sessizce gizleyen" bir ruhun, ancak bir şefkat eliyle onarılabileceğini hissettirmeniz, okuyucunun kalbine dokunan en güçlü mısralardan biri. Hoyrat hayata karşı "lal olmuş dil" ve "yorulmuş kelimeler" ile kurduğunuz o hüzünlü atmosfer, ayrılık yangınının bir vuslata değil, nihayetinde bir "anlaşılma" arzusuna evrildiğini çok estetik bir dille özetliyor.
Final dörtlüğünüzdeki o "senin yanında ölmek" arzusu, şiirin bütününe yayılan o naif acıyı tek bir noktada, en yüce mertebede bağlıyor. Prangalar vurulmuş umutların, sonbaharın hüznüyle harmanlanıp yaban yollarında dindiği bu veda, hem çok kırgın hem de çok vakur bir duruşun eseri. "Ömür Sâyem" isminin hakkını veren, her dizesiyle insanı kendi sessizliğinde baş başa bırakan bu kıymetli eserinizi büyük bir beğeniyle okudum.
Emeğine yüreğine sağlık. Okuduk beğendik.