Merhaba;

"Aşk-ı Sâye" (Gölgenin Aşkı / Gölge Aşk), hem klasik divan edebiyatının estetiğini hem de tasavvufi bir derinliği bünyesinde barındıran, oldukça güçlü ve katmanlı bir şiir olmuş. Şiirin bütününe bakıldığında, beşeri bir aşktan ilahi bir aşka ve teslime doğru evrilen bir yolculuk görülüyor.

Şiir, alışılmışın dışında tezat bir imgeyle açılıyor: "Karanlığın şefkati" ve "soğuk bir nefes". Karanlık genelde korku veya yalnızlıkla bağdaştırılırken, burada şair için sığınılacak bir liman, bir örtü görevi görüyor. Kulaklarda yankılanan "hüzzam ninnisi", ruhun derin bir hüzün ve teslimiyet evresine (belki de bir geçiş dönemine) girdiğini çok iyi hissettiriyor.

İkinci kıtada kullanılan "Sâni" (Sanatçı, her şeyi sanatkarlıkla yaratan Allah) ve "Nakkaş" (Kulların kalbine nakış işleyen) kelimeleri, şiirin yönünü birden dünyevi bir özlemden, varoluşsal ve ilahi bir boyuta taşıyor.

"İşlenen gönlümde yazılmış adı" dizesi, Yaratıcının izinin ruhun en derinlerine kazındığını anlatıyor.

Nabızda atan "dinmeyen gâm", aşkın getirdiği o tatlı ama sancılı ızdırabın (aşk acısının) sürekliliğini vurguluyor.

Üçüncü kıtada acı ve ferahlık yan yana:

"Hasretin dikeni" acıyı temsil ederken, "gül kokusu" her zaman tasavvufta Hz. Muhammed'i ve ilahi aşkı simgeler.

"Esmanın hangi duası nail?" sorusu, kulun lütfa uğrama anındaki şaşkınlığını ve şükranını ifade ediyor.

"Ben oldum aniden!" ifadesi ile de benlik aradan kalkmış, sadece "O" kalmıştır.

Son kıta, şiirin zirve noktası. Buradaki "sevgili" artık tamamen ilahi bir boyuta, ya da o boyuta çağrı yapan bir rehbere dönüşüyor.

Salat (Namaz) daveti ve seccade, ruhun arınma ve teslimiyet mekanını simgeliyor.

"Affeyle sevgili dönemem geri..." bitişi, dünyevi olanı, eski benliği veya masivayı (Allah dışındaki her şeyi) arkada bırakan bir ruhun kesin kararını ilan ediyor. Artık bu yola girilmiştir ve geri dönüş yoktur.

Netice itibariyle; "Aşk-ı Sâye" isminin hakkını vererek, gölgede kalmış (gizlenmiş) bir aşkın, karanlıktan aydınlığa, soğuktan sıcaklığa ve en nihayetinde seccadenin huzuruna çıkış öyküsüdür. Dilinin ağırlığı ve imge seçimi, okuyucuda hem hüzünlü hem de mistik bir huzur hissi bırakıyor.

GÜNÜMÜN ŞİİRİDİR.

Yüreğinize sağlık, kelimelerin ritmi ve hissi çok yüksek bir eser ortaya çıkmış.

Nice güzel şiirlere.
Esen kalın.

Seğmenoğlu